o[^_^]o..F_u_l_a_M_i_n_G..o[^

4 juin

เป็นไงหัวข้อ...น่าอ่านม่ะ 555+

ตอนนี้ข้าพเจ้ายังบ่ได้งาน...แต่หวังไว้ก็อยากให้ได้ในเร็วๆนี้

ซึ่งใคร ๆ เค้าก็หวังเช่นนั้นกันทั้งสิ้น...

ส่วนสภาพจิตใจตอนนี้...ปกติดีแล้ว..หลายคนที่เป็นห่วงสบายใจได้

ข้าพเจ้าเคยชินกับคำว่าอยู่คนเดียวมาเช่นไร...

++ข้าพเจ้าก็กำลังกลับไปเป็นเช่นเดิม++

แค่อยากจะฝากไปถึงใครบางคนเท่านั้น..ซึ่งล้าน%ว่า คงไม่เข้ามาอ่าน...

ความรู้สึกคนไม่ใช่ใบปลิวข้างถนนนะค่ะที่จะรับไปง่าย ๆ แล้วโยนทิ้ง
ถ้าไม่อยากรับก็ปฏิเสธไปเลย...เจ็บตอนแรกมันแค่นิดหน่อย แต่เจ็บตอนหลังมันไม่ตายแต่ทรมาน
สิ่งที่เราเคยทำให้...คงไม่มีความหมายเพราะคุณไม่เคยร้องขอ..มีแต่เราเองที่ทำให้ไป...แต่สบายใจได้เพราะหลังจากนี้ก็จะไม่มีอีกเช่นกัน
ขอบคุณที่ทำให้เรารักตัวเองมากขึ้น
และขอให้คุณโชคดี...ไม่ต้องเสียใจแบบที่คุณทำให้เราเสียใจ
และปล.สุดท้าย...เราหายจากโรคแพ้กลางคืนแล้ววววว อิอิ