o[^_^]o..F_u_l_a_M_i_n_G..o[^

March 24

ประดู่ช่อที่ 6 สี่ปีก่อน

เคยเป็นเด็กวัยละอ่อน...อ่อนเดียงสา

รับน้อง ลุยโคลน ที่โดนมา

ก็ช่วยเพิ่มคุณค่า...ให้จิตใจ

มาถึงวันนี้...เป็นบัณฑิต

สู่เป้าหมายของชีวิต....ที่มาดหมาย
ที่เคยท้อ..ถอดใจ...สิ้นแรงกาย

ก็เพื่อหมายจะเห็นใบปริญญา

+++++

อยากเขียนกลอนให้ซึ้งแฮ่ะแต่หมดความพยายามเสียก่อน

เพื่อน ๆ ใครจะได้มาอ่านบ้างเน้อ...

สี่ปีผ่านไปแล้วเหรอ เร็วจัง เหมือนเราพึ่งจะเป็นรุ่นน้องเมื่อไม่นาน

แป๊บๆ ก็ผ่านไปแล้วสี่ปี...ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ ทั้งร้องไห้

ทั้งดีใจ ทั้งภูมิใจและมีความสุข เราผ่านมาแล้วทั้งสิ้น

ไม่มีใครจะเห็นค่าสิ่งใดได้อย่างเต็มที่...จนกว่าจะสูญเสียสิ่งนั้นไป...

เราเห็นด้วยกับคำพูดนี้นะ...หลายอย่างเรายังไม่ได้ทำ แต่ก็ไม่มีโอกาสซะแล้ว

จากนี้เส้นทางที่เราจะเลือกเดิน เราอาจจะไม่มีใครเคียงข้างเหมือนเก่า

แต่สิ่งหนึ่งที่เราเชื่อ...กำลังใจจากเพื่อนๆ จะอยู่กับเราเสมอไป...

คงไม่มีคำพูดที่แทนสิ่งที่เราคิดได้ทั้งหมด...แต่อยากให้รู้ว่า...

++รักเพื่อน ๆ นะ ...และจะเป็นกำลังใจให้เสมอ...IBM จงเจริญ..++

kuนี่แหล่ะ kuนี่แหล่ะ kuนี่แหล่ะ บริหาร บริหาร บริหาร oh oh oh kuนี่แหล่ะบริหารธุรกิจจจจจจ